Rüya
Karsilasirsan bir gün,"akil celen"disi ye
Evli,sadik farketmez,adres belli kisi ye
O ucurum gözleri,alip götürür seni
Icmeden sarhos eder,uyusturur bedeni
Ihanetin kendisi,olursun sen o anda
Günah a selam dersin,olamazsin farkin da
Esvabina sigmayan,gür memeler günün de
Firlayacakmis gibi,sabirsizdir önünde
Fantazilerin dolar,sihirli bir lamba ya
Nefis cenabet kokar,nöbet gecirir haya
Bir de ciplak baldirlar,"bodrum sütun u"gibi
Kan beyninde dans eder,ruhun olur bir sabi
Cift degirmen tasina,benzeyen kalcalari
Yürürken bir sag bir sol,aktirir salyalari
Nefis dumur altinda,saklambac oynar iken
Iki de bir"sobe"ler,sen "sen"inde yok iken
Sakülünden cikarlar,burnunun delikleri
Kulaklarin kizarir,kan dolar ibikleri
"Yok yok hayir olamaz",demek icin gec artik
Hedefinde tek sey var,ya ölüm,ya da TIK TIK
Pismanlik fayda etmez,firina mercimegi
Atesin ayarini,düsünmeden vermegi
Uyanirsin rüya dan,yaninda sadik yarin
O na hic benzemiyor,nedir o an kararin?
Bu rüya gercek olsa ,uyanmasam mi dersin?
Halen karar siz isen,Allah belani versin..
karapece
Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!
1 yorum yazilmistir
2009-03-11 23:04:48 - Şiirler Seni Gizli Bir KENT de davet ediyor.
Yazan: qizlikentArkadaşlık ve Edebiyat Formu Gizli KENT ten bir davet şiiri aldınız.
Sizi aramıza katılmaya davet ediyoruz.
http://www.qizlikent.com/smf/index.php?topic=4761.0
“Her gün seni ezberler yalnızlığım
Kırarım yüreğimin mührünü
Ve her gece seni okurum eski şarkılara…”
Sonbahara geciken kaç yol vardır bilmiyorum ama ben hiç rastlamadım. Hep kestirmeydi benim izlediğim, güze giden zemheri ayazları… Çünkü ne zaman o şarkıyı dinlesem, giderdin benden… Ve ben keskin bir kışa yüz tutmuş hazanın içinde bulurdum kendimi. Kuru yapraklar gibi ayak uçlarımda savrulurken imgelerin, hiçbir hüzün ıskalamazdı beni güzüm. Sana göre hiç başlamayan, bana göre hiç bitmeyen bir sevda cümlesiydim ömrünün… Hüzünlerimle tazelerken solgun yapraklarını, nasıl nasıl uzatırdım seninle yana yana yürüdüğüm bu yolu… Tek telaşım buydu.
Bilmiyordun beni saran dikenli telleri
Gözlerinde doğup, yokluğunla ölecek kadar seviyordum
Bir sözcükle yeniden başlardı hayat
Ve susuyordun.
Ardın sıra pusuyordum karanlıklara.
Beyaz bir sayfaydım ve sen ilk terk ediştin.
Ölümsüz aşklardan geliyordum oysa ben…
Kimsesizdim… Sensiz…
“Şimdi düşünüyorum da
Biliyor musun…
Hüzünlere tutuklu sevinçlerinle,
Sen Eylül’e benziyorsun.”
Ayşegül TEZCAN dan Alıntıdır.
Bağlantı - -
